Wat een cadeau: winterwandelen op 2000 meter hoogte.

Vorige week Zondag was het zoals wij dat hier in Oostenrijk zeggen “Kaiserswetter” en dus hebben we onze klusplannen héél even opgeschoven.

We keken uit het raam en zagen hoe een van onze thuisbergen, de Goldeck, er stralend bij lag – badend in de zon, met een vers laagje sneeuw. Die verleiding konden we simpelweg niet weerstaan.

De Goldeck is met zijn 2.142 meter een markante berg in Karinthië en een geliefde plek voor zowel wintersporters als wandelaars. Wat deze berg extra bijzonder maakt: hij is zó makkelijk bereikbaar. Al op 15 autominuten van ons huis begint een prachtige bergpas. Deze wordt (redelijk) sneeuwvrij gehouden en aan het eind vind je een grote parkeerplaats én meteen een gezellige berghut voor warme chocolademelk .

Vanaf daar is het puur genieten, zeker met kinderen. Ik kan deze ervaring gerust een cadeau op 200 meter noemen. Met sleeën bij de hand wandel je via een eenvoudig, goed te doen pad in ongeveer 1 tot 1,5 uur omhoog richting de panoramaroute. Boven wacht een adembenemend uitzicht, lekker eten en dat heerlijke gevoel van ruimte en stilte.

En daarna? Met de slee weer naar beneden – feest gegarandeerd 

De Einheimischen doen dit hier graag op zondagmiddag bij mooi weer. Geen haast, geen spektakel, alleen samen buiten zijn en genieten van de bergen. Het is zo’n dag waarop de uitzichten je klein doen voelen – en precies dát maakt het zo bijzonder. Bekijk de video maar…en besluit zelf of ik overdrijf.

Ondertussen afgelopoen wee in ons Haus Im Drautal: klussen met liefde (en spierpijn )

Want naast al dat buiten zijn, zijn we ook volop bezig met de eerste binnenklussen in huis.

Op dit moment ben ik bezig met een grotere klus:

De stalen trap die als sinds de aankoop een doorn in mijn oog is. Vervangen werd echt te duur, dus hebben wij besloten om hem op te knappen voor die laatste 20 jaar van ons leven en laten wij vervangen aan de volgende eigenaar van ons huis over. In verband met verhuur tussendoor splitsen wij deze klus op in 3 fases:

• Bruin/rode staal wit schilderen
• nieuwe bekleding op de trap
• beschadigde schroten vervangen of bedekken
• nieuwe trapleuning aanbrengen

Het staal was aan de ene kant bruin, de andere kant rood…echt geen potje hoor! Dus daar ben ik afgelopen week mee bezig geweest. Een hele onderneming, waarbij ik mij – op mijn 60e – in allerlei onmogelijke bochten mag manoeuvreren . De nodige spierpijn tot gevolg. Maar het is gelukt. Fase 1van dit project is klaar en ik vind het nu al een hele verbetering. Kijk maar: hieronder de “voor- en na” foto’s

Terwijl ik dit blog schrijf probeert Stephan het gewenste tapijt te bestellen. En zo komen wij stapje voor stapje steeds een stukje verder en gaat het huis steeds meer als een jas om ons heen zitten.

Zin om eens bij ons te komen genieten?

Deze winter zitten we vol of zijn we gesloten, maar vanaf 9 mei is er weer plek. Ook de eerste twee weken van juli zijn nog beschikbaar. En in Oktober in de herfst, is er ook nog plek.

 Klik op de button hieronder om die laatste plekken voor jou te reserveren..